niewypożyczalne

Wyobraźcie sobie, że odkąd pamiętacie, żyjecie w więziennej klatce, w podziemiach,  z samymi kobietami. Wokół klatki krążą mężczyźni z batami, którzy nigdy się do was nie odzywają. Ba! Nawet na was nie patrzą, a mimo to cały czas pilnują. Jest was w sumie czterdzieści i nie wiecie jak się tam znalazłyście, po co tam siedzicie i dlaczego jesteście pilnowane. Nie macie pojęcia o upływie czasu. Trzydzieści dziewięć kobiet jest od was starszych i tylko mgliście pamięta poprzednie życie. Wy natomiast nie wiecie nic o świecie zewnętrznym, bo od dziecka siedzicie w klatce. Pozostałe współwięźniarki próbują wam wytłumaczyć jak wyglądał świat kiedyś, ale robią to niechętnie i fragmentarycznie. Jednego dnia rozlega się alarm i strażnicy porzucają wasze więzienie, na szczęście zostawiając klucze. W końcu po dziesiątkach lat wychodzicie na zewnątrz. Niestety, upragnione wyjście z klatki niewiele wyjaśnia… .   To przejmująca do szpiku kości powieść o samotności. Smutna i nieodgad...

To bardzo smutna historia. Na przykładzie głównej bohaterki śledzimy losy rozdzielonych wojną koreańskich rodzin. Rodzice z dziećmi, żony z mężami czy bracia z siostrami często na uchodźczym szlaku widzą się po raz ostatni. Rozstają się bez możliwości powrotu, oddzielają ich granice państw, której nie da się przekroczyć. Rozłączone rodziny żyją od tej pory w ciągłej tęsknocie i poczuciu niepewności o zagubionych bliskich. Nie dostają od nich żadnych wiadomości, nie wiedzą nawet czy żyją. Komiks w bardzo poruszający sposób pokazuje nam jak bolesne może być czekanie na powrót bliskiego, na choćby strzęp informacji o zaginionym w tłumie krewnym. To niejednokrotnie czekanie bez końca i bez pewności, że się w końcu doczeka. Pięknie i przejmująco narysowany i napisany jest ten komiks. Od strony graficznej ujmują nietypowe próby uchwycenia ruchu i krajobrazu. Czarno-biała kreska dobrze oddaje powagę poruszanego tematu. Polecam serdecznie!  

Odnoszący od lat sukcesy autor poczytnych kryminałów Leo Valdivia ma już dosyć ciągłego ukrywania się pod pseudonimem Cameron Graves. Już od pewnego czasu nosi się on z zamiarem ujawnienia czytelnikom swojej prawdziwej tożsamości.   Jednak nie jest to takie proste jak się wydaje, gdyż muszą się na to zgodzić jeszcze dwie bardzo bliskie mu osoby. Sprawa jeszcze bardziej się komplikuje, gdy pewnego dnia odwiedza go człowiek, który podaje się za dziennikarza i chce przeprowadzić wywiad z pisarzem tyle, że nie z Cameronem, ale z Leo. Valdivia zaczyna się denerwować, bo po pierwsze nie wie z kim tak naprawdę ma do czynienia, po drugie skąd zna jego adres i po trzecie, najważniejsze skąd zna jego prawdziwą tożsamość. Zaczyna się niebezpieczna, pełna zwrotów akcji i napięć gra między tymi dwoma bohaterami. Znakomity hiszpański thriller z 2024 roku, który zaskakuje z każdym rozdziałem (bo konstrukcja filmu polega na odniesieniu do rozdziałów książki). Jest tu intryga, morderstwo, zawi...

 

 Jak co roku ruszamy z Letnią Czytelnią. Przygotowałyśmy kilka nowych zabaw. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych do korzystania  z nich w pogodne dni od poniedziałku do piątku od godz. 8:50 do godz. 14:50  od 29.06.2026 do 28.08.2026.  Zapraszamy!

  Jeśli chcecie przeczytać książkę antywojenną to jest to najlepsza lektura, jaką znam. Nie bez przyczyny zaliczana do klasyki literatury. Tak zwana pozycja obowiązkowa.   Bohaterami są niemieccy żołnierze, jeszcze do niedawna siedzący w szkolnych ławach i planujący swoją przyszłość. Namówieni podniosłymi słowami swoich profesorów zgłaszają się na front pierwszej wojny światowej. Górnolotne przemowy pedagogów szybko lądują na dnie okopów, przykryte kurzem, krwią i łzami młodych chłopców. Walki na froncie   uświadamiają im, że są tylko mało ważnymi trybikami w ogromnej machinie wojennej, sterowanej przez ludzi, którzy nigdy nie będą narażać się tak jak oni. Wiedzą, że niezależnie od tego czy przeżyją czy nie i tak już umarli, bo nie da się normalnie żyć widząc tyle okrucieństw. Nie mogą i nie chcą zabijać chłopaków takich samych jak oni. Bezsens tej wojny, wszechobecna śmierć, strach, głód i zmęczenie odzierają ich z człowieczeństwa.   Na Zachodzie bez zmian...

 

  Mamo, smutno tu i obco. Drzewa inne rosną, I ciszy nikt nie zna tu. Mamo, nie myśl, że się skarżę. Żal mi tylko marzeń Dziecięcych dni, moich dni. Widzę znów nasz dom, Ciebie mamo w nim. Wspominam stary klon, Ciemny i wysoki jak dym. Mamo, wołam twoje imię. Znowu jesteś przy mnie. Jak za dawnych lat. Widzę znów nasz dom, Ciebie mamo w nim. Wspominam stary klon, Ciemny i wysoki jak dym. Mamo, w sercu cię kołyszę. List do ciebie piszę, Ciemny jak ta noc. To nieprawda mamo, Jutro wyślę inny list. Jest dobrze, mamo, Tak, jak miało być. A ty, mamo śpij, Jeszcze noc dobrze śpij. Oooo Mamo... Mamo Oooo Mamo Śpij *Tekst pochodzi z  https://www.tekstowo.pl/violetta-villas/do-ciebie-mamo

  Prawdę mówiąc nie wiedziałam, jak zacząć, bo książka, o której chciałam opowiedzieć pomimo niewielkiego rozmiaru jest dosyć szokująca i wstrząsająca. Autorka Kanae Minato na początku przedstawia czytelnikom okoliczności śmierci małej Manami z perspektywy jej matki, nauczycielki chemii w pobliskim gimnazjum. Zbliża się koniec roku szkolnego, a wraz z nim odchodzi pani Moriguchi. Żegnając się ze swoimi uczniami wyznaje, że wie który z nich zamordował jej dziecko, a ponieważ nie wierzy w wymiar sprawiedliwości wspomina, iż już wymierzyła karę winnym tej zbrodni. Oskarżeni uczniowie szybko stają się ofiarami zemsty nie tylko ze strony nauczycielki, ale przede wszystkim koleżanek i kolegów z klasy. Wkrótce poznajemy także perspektywę różnych osób. Każda z nich zupełnie inaczej pamięta zarówno zdarzenia związane ze śmiercią czterolatki jak również ewentualne okoliczności, które doprowadziły do tej tragedii. Czy któreś z nich naprawdę poczuje się winne i będzie tego żałować. Jaką cenę p...

  Mleczarza odczytałam jako powieść uniwersalną, choć można by ją przypisać konkretnemu krajowi z konkretnego czasu (co jest tym bardziej przerażające). Właściwie nikt tu nie ma imion, poznajemy takich bohaterów jak Ten McTamten, być-może-chłopak, młodsze siostry, trzeci szwagier. Tego rodzaju anonimowość sprawia, że wszystko o czym opowiada nam osiemnastoletnia narratorka, mogło i może wydarzyć się wszędzie. Bohaterka mieszka w kraju, w którym toczy się nieustanny konflikt między społecznością lokalną i jej oddziałami paramilitarnymi, a tymi zza wody. Atmosfera, w której próbują żyć mieszkańcy, przesiąknięta jest nieufnością, nieustanną kontrolą, szpiegostwem, donosicielstwem i zabijaniem. Nie ma rodziny, w której ktoś nie poniósł by tzw. politycznej śmierci. Trzeba się nieustannie pilnować żeby nie powiedzieć lub nie zrobić, czegoś co wywoła reakcję którejś ze stron, choć i nawet nieustanne kontrolowanie się może nie uchronić przed społecznym osądem. O tym właśnie przek...

 To najpiękniejsza interpretacja mitu o Minotaurze jaką czytałam. I jedna z najlepszych książek, jakie ostatnio odkryłam. Trudno jednak zachęcić do jej lektury, bo książka jest niezwykle obszerna tematycznie. Bohater opowiadając nam rozmaite historie z życia swoich bliskich dosłownie wchodzi w ich skórę i patrzy ich oczami. Przez pewien czas mieszka też w ciele Minotaura: To nic, że według książki jest potworem. Byłem w nim i znam całą historię. Znajduje się tam wielki błąd i oszczerstwo, niezwykła niesprawiedliwość. Ja jestem Minotaurem i nie jestem krwiopijcą, nie chcę zjadać siedmiu młodzieńców i siedmiu dziewic, nie wiem, dlaczego mnie zamknięto, to nie moja wina… I okropnie boję się ciemności. [1] Lektura dzieła Gospodinowa zmusza nas do spojrzenia na wiele rzeczy od nowa, do przemyślenia kim jesteśmy i skąd się bierzemy. Bierze w opiekę Potwora i zmusza nas do uznania prawdy o tym, że to nadmiar wyborów może doprowadzić do rozpaczy. Czy jest to książka smutna? Na pew...

 

Autor: Piotr Depta-Kleśta  * żródło; @ Polska Izba Książki  

  To nie jest książka dla każdego. Powieść   Sándora Márai jest właściwie monologiem filozoficznym głównego bohatera. To Węgier, czekający na przybycie swojego przyjaciela Polaka, z którym się nie widział od czterdziestu jeden lat! Mężczyźni rozstali się nagle i w złych okolicznościach. Bez pożegnania i bez wyjaśnień. Między nimi była też kobieta, a jej rola w relacji obu panów była znacząca. Myli się jednak ten, kto pomyśli, że ta malutka książka (zaledwie 168 stron) przyniesie szybką opowieść i rozwikłanie zagadki. To trudna lektura, której nie da się przeczytać na jeden raz. Uczta dla tych, którzy książką potrafią się długo rozkoszować. Bo rzeczywiście, była to literacka uczta. Pełna wspomnień i degresji, a także rozmyślań i refleksji ogólnych o społeczeństwie, o roli przyjaźni i miłości w życiu, o ludzkiej pamięci i o zemście. Mimo iż w   powieści całą akcję można by sprowadzić tylko do czekania (najpierw na przybycie gościa, później na jego wyjaśnienia) to czyta ...

  To naprawdę bardzo dobry polski film. Komediodramat, w którym grupka chłopców - chwytających za serce od pierwszego kadru - postanawia walczyć o sprawiedliwość. Ministranci rozczarowani postępowaniem dorosłych (w tym księży) zaczynają na własną rękę pomagać najbiedniejszym mieszkańcom swojego miasta. Aby ta pomoc była adekwatna do potrzeb, zakładają w konfesjonale podsłuch, a następnie wybierają osoby, które chcą wesprzeć. Po pewnym czasie orientują się, iż poza mieszkańcami, których należy wspierać, przydałoby się tez niektórych ukarać. Czy młodym, naiwnym chłopcom uda się naprawić kawałek świata? Czy społeczeństwo doceni ich trud? Oczywiście zachęcam do obejrzenia tego rozczulającego i pełnego humoru filmu. Ten obraz uruchamia w człowieku pokłady empatii i poczucia sprawiedliwości. Wszyscy ministranci dobrani idealnie, od charyzmatycznego Filipa, po najsłodszego łobuza Małego Kurczaka. Dobre dialogi i świetnie zarysowane tło społeczne.   Gorąco namawiam do obejrzenia!

 

  Wczoraj na spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki rozmawiałyśmy o książce Katarzyny Nosowskiej pt. A ja żem jej powiedziała i wszystkim ta pozycja się podobała. Autorka to taka celebrytka nie celebrytka. Z pewnością świetna piosenkarka i tekściarka.  Jak już gdzieś się pojawi powiedzmy zaproszona do wzięcia udziału w jakiejś sesji zdjęciowej to widzimy kobietę z uroczym uśmiechem, nieco smutnymi , mądrymi oczami. Kobietę z ogromnym dystansem do siebie a za razem taką szczerością i autentycznością oraz poczuciem humoru, który rozbraja. I taka właśnie jest w zebranych w jedną książkę 50-ciu felietonach. Każdy jest o czymś innym. Niektóre prozaiczne, inne głębokie i poważne ale większość z nich jest naprawdę zabawnych, a wszystkie okraszone świetnymi grafikami Andrzeja Wąsika i Danuty Szenfeld  W książce Kasia Nosowska trochę obnaża się przed czytelnikami i mówi Ja także jestem człowiekiem, dużo już przeżyłam i nie zawsze były to dobre rzeczy, ale ważne żeby znaleźć w so...

  Madonno, polska madonno, panno z dzieckiem, mów, jak ty sobie radzisz nocą wśród złych snów. Madonno, polska madonno, skąd masz pieniądze na czynsz, czy cię nie przeraża pająk albo mysz? Damy ci kwiate na święto kobiet, czapke na bakier i Polski obie. Damy Ci wódki, bilet do kina, kace i smutki, dwóje na szynach, damy przyrzeczeń starych tysiące, i niedorzecznie małe pieniądze, damy Ci bełkot i stracha na polu, a dla małego-miejsce w przedszkolu. Madono, polska madonno, panno z dzieckiem, mów, jak ty sobie radzisz nocą wśród złych snów. Madonno, polska madonno, pusto w łóżku twym, jaki w twojej głowie spiewać musi hymn… Sen cię otuli jak łaska boska, polska madonno, madonno polska. Sen ci daruje szminkę francuską, piersi okryje szkarłatną bluzką, sen cię uzbroi w nadzieję płonną, polska madonno, polska madonno! * Agnieszka Osiecka   Każdy prawdziwy mężczyzna, Jeśli być mężczyzną chce, Musi mieć się do czego przyznać. To może być na ...

  Mamy początek lat 60-tych XX w. w Holandii. Poznajmy dorosłe już rodzeństwo Isabel, Henrika oraz Luisa. Pewnego dnia na jedną z tradycyjnych wspólnych kolacji rodzinnych właśnie Lui przyprowadza swoją nową dziewczynę Evę. Młoda kobieta na pozostałym rodzeństwie nie robi zbyt dobrego wrażenia. Ogólnie postrzegają ją jako nieobytą prostaczkę bez gustu. Zupełnie inaczej odebrała ich Eva, polubiła ich od samego początku, zwłaszcza poczuła niezwykłą sympatię względem Isabel. Wkrótce okazuje się, że Luis musi wyjechać służbowo na miesiąc i nie chcąc zostawić jej samej w mieście postanawia przywieźć swoją sympatię do rodzinnego domu, w którym mieszka teraz tylko jego siostra oraz gosposia. Co wyniknie ze spotkania wychowanej w purytańskim domu kobiety, która wiedzie spokojny choć samotny żywot w poukładanym do przesady świecie wśród pamiątek z dzieciństwa z nową lokatorką otwartą, żywiołową i chaotyczną? Czy uda im się dojść do porozumienia?   Kim tak naprawdę jest Eva? oraz gdzi...

  Na fasadzie jednego z najbardziej znanych budynków w Barcelonie autorstwa Antonio Gaudiego powieszony zostaje mężczyzna, który zaraz potem zostaje podpalony. Wszystko jest sfilmowane przez mordercę oraz opublikowane w interncie.  Wkrótce okazuje się, że mężczyzna był wcześniej przetrzymywany bez dostępu do wody i jedzenia prawdopodobnie przez pięć dni. Na jaw wychodzi również ,iż był to przyszły kandydat na burmistrza. Do wyjaśnienia kto stoi za tak bestialską zbrodnią ściągnięty zostaje inspektor Milo Malart oraz profilerka Rebeka Mercader. Na dwójce policjantów ciąży ogromna presja czasu , ale także naciski z góry zwłaszcza, że dochodzi do kolejnego morderstwa prominentnej osoby.    Zdaje się jednak, że morderca nie zamierza na tym skończyć. Bardzo się cieszę, że na naszym rodzimym rynku wydawniczym pojawił się kolejny hiszpański autor kryminałów. Kat Gaudiego to książka z tłem społecznym z bardzo ciekawym konceptem. Tutaj nic nie jest przypadkowe, wszystko do si...