niewypożyczalne

 

 Jak co roku ruszamy z Letnią Czytelnią. Przygotowałyśmy kilka nowych zabaw. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych do korzystania  z nich w pogodne dni od poniedziałku do piątku od godz. 8:50 do godz. 14:50  od 29.06.2026 do 28.08.2026.  Zapraszamy!

  Jeśli chcecie przeczytać książkę antywojenną to jest to najlepsza lektura, jaką znam. Nie bez przyczyny zaliczana do klasyki literatury. Tak zwana pozycja obowiązkowa.   Bohaterami są niemieccy żołnierze, jeszcze do niedawna siedzący w szkolnych ławach i planujący swoją przyszłość. Namówieni podniosłymi słowami swoich profesorów zgłaszają się na front pierwszej wojny światowej. Górnolotne przemowy pedagogów szybko lądują na dnie okopów, przykryte kurzem, krwią i łzami młodych chłopców. Walki na froncie   uświadamiają im, że są tylko mało ważnymi trybikami w ogromnej machinie wojennej, sterowanej przez ludzi, którzy nigdy nie będą narażać się tak jak oni. Wiedzą, że niezależnie od tego czy przeżyją czy nie i tak już umarli, bo nie da się normalnie żyć widząc tyle okrucieństw. Nie mogą i nie chcą zabijać chłopaków takich samych jak oni. Bezsens tej wojny, wszechobecna śmierć, strach, głód i zmęczenie odzierają ich z człowieczeństwa.   Na Zachodzie bez zmian...

 

  Mamo, smutno tu i obco. Drzewa inne rosną, I ciszy nikt nie zna tu. Mamo, nie myśl, że się skarżę. Żal mi tylko marzeń Dziecięcych dni, moich dni. Widzę znów nasz dom, Ciebie mamo w nim. Wspominam stary klon, Ciemny i wysoki jak dym. Mamo, wołam twoje imię. Znowu jesteś przy mnie. Jak za dawnych lat. Widzę znów nasz dom, Ciebie mamo w nim. Wspominam stary klon, Ciemny i wysoki jak dym. Mamo, w sercu cię kołyszę. List do ciebie piszę, Ciemny jak ta noc. To nieprawda mamo, Jutro wyślę inny list. Jest dobrze, mamo, Tak, jak miało być. A ty, mamo śpij, Jeszcze noc dobrze śpij. Oooo Mamo... Mamo Oooo Mamo Śpij *Tekst pochodzi z  https://www.tekstowo.pl/violetta-villas/do-ciebie-mamo

  Prawdę mówiąc nie wiedziałam, jak zacząć, bo książka, o której chciałam opowiedzieć pomimo niewielkiego rozmiaru jest dosyć szokująca i wstrząsająca. Autorka Kanae Minato na początku przedstawia czytelnikom okoliczności śmierci małej Manami z perspektywy jej matki, nauczycielki chemii w pobliskim gimnazjum. Zbliża się koniec roku szkolnego, a wraz z nim odchodzi pani Moriguchi. Żegnając się ze swoimi uczniami wyznaje, że wie który z nich zamordował jej dziecko, a ponieważ nie wierzy w wymiar sprawiedliwości wspomina, iż już wymierzyła karę winnym tej zbrodni. Oskarżeni uczniowie szybko stają się ofiarami zemsty nie tylko ze strony nauczycielki, ale przede wszystkim koleżanek i kolegów z klasy. Wkrótce poznajemy także perspektywę różnych osób. Każda z nich zupełnie inaczej pamięta zarówno zdarzenia związane ze śmiercią czterolatki jak również ewentualne okoliczności, które doprowadziły do tej tragedii. Czy któreś z nich naprawdę poczuje się winne i będzie tego żałować. Jaką cenę p...