KARTKA Z KALENDARZA - DZISIAJ OBCHODZIMY ŚWIATOWY DZIEŃ KSIĄŻKI I PRAW AUTORSKICH

-


Autor: Piotr Depta-Kleśta 

* żródło; @ Polska Izba Książki

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

DRUŻYNA A(A), DANIEL JAROSZEK

-
Obraz
  Poznajcie drużynę A (A) Karolinę, Wiolę, Leszka, Dominika i terapeutę Wojtka. Pewnego dnia okazuje się, że ośrodek terapeutyczny, w którym leczą się nasi bohaterowie ma zostać zamknięty z uwagi na ogromne zadłużenie.   Pacjenci postanawiają zatem sami zorganizować pieniądze potrzebne na spłatę zobowiązań.   Ich plan to bomba z opóźnionym zapłonem , gdyż zobowiązują się przewieźć przez Polskę dwie cysterny spirytusu. Aby zrealizować ten szalony plan postanawiają zabrać ze sobą swojego terapeutę. I tak zaczyna się pełna niespodzianek i atrakcji podróż… , zwłaszcza, że podąża za nimi pewna okrutna celniczka. Film zapowiada się na niezłą komedię i faktycznie czasem jest naprawdę śmiesznie, ale w gruncie rzeczy to raczej dramat z elementami komedii, gdyż w trakcie podróży poznajemy historie bohaterów, a one wcale nie są zabawne. Dowiadujemy się, co pchnęło ich do uzależnień oraz jak, jeśli w ogóle, sobie z tym radzą. Uważam, że film jest świetny ukazujący tak różne cha...
Czytaj dalej »

MIŁOŚĆ OD PIERWSZEGO WEJRZENIA, WISŁAWA SZYMBORSKA

-
Obraz
Obo­je są prze­ko­na­ni, że po­łą­czy­ło ich uczu­cie na­głe. Pięk­na jest taka pew­ność, ale nie­pew­ność jest pięk­niej­sza. Są­dzą, że sko­ro nie zna­li się wcze­śniej, nic między nimi ni­g­dy się nie dzia­ło. A co na to uli­ce, scho­dy, ko­ry­ta­rze, na któ­rych mo­gli się od daw­na mi­jać? Chcia­ła­bym ich za­py­tać, czy nie pa­mię­ta­ją - może w drzwiach ob­ro­to­wych kie­dyś twa­rzą w twarz? ja­kieś ,,prze­pra­sza­m'' w ści­sku? głos ,,po­mył­ka­'' w słu­chaw­ce? - ale znam ich od­po­wiedź. Nie, nie pa­mię­ta­ją. Bar­dzo by ich zdzi­wi­ło, że od dłuż­sze­go już cza­su ba­wił się nimi przy­pa­dek. Jesz­cze nie cał­kiem go­tów za­mie­nić się dla nich w los, zbli­żał ich i od­da­lał, za­bie­gał im dro­gę i tłu­miąc chi­chot od­ska­ki­wał w bok. Były zna­ki, sy­gna­ły, cóż z tego, że nie­czy­tel­ne. Może trzy lata temu albo w ze­szły wto­rek pe­wien li­stek prze­fru­nął z ra­mie­nia na ra­mię? Było coś zgu­bio­ne­go i pod­nie­sio­ne­go. Kto wie, czy już nie pił­ka w ...
Czytaj dalej »