PUNKTY ZWROTNE, REŻ. DAVID MARQUES

-




Odnoszący od lat sukcesy autor poczytnych kryminałów Leo Valdivia ma już dosyć ciągłego ukrywania się pod pseudonimem Cameron Graves. Już od pewnego czasu nosi się on z zamiarem ujawnienia czytelnikom swojej prawdziwej tożsamości.  Jednak nie jest to takie proste jak się wydaje, gdyż muszą się na to zgodzić jeszcze dwie bardzo bliskie mu osoby. Sprawa jeszcze bardziej się komplikuje, gdy pewnego dnia odwiedza go człowiek, który podaje się za dziennikarza i chce przeprowadzić wywiad z pisarzem tyle, że nie z Cameronem, ale z Leo. Valdivia zaczyna się denerwować, bo po pierwsze nie wie z kim tak naprawdę ma do czynienia, po drugie skąd zna jego adres i po trzecie, najważniejsze skąd zna jego prawdziwą tożsamość. Zaczyna się niebezpieczna, pełna zwrotów akcji i napięć gra między tymi dwoma bohaterami.


Znakomity hiszpański thriller z 2024 roku, który zaskakuje z każdym rozdziałem (bo konstrukcja filmu polega na odniesieniu do rozdziałów książki). Jest tu intryga, morderstwo, zawiść, kradzież, przyjaźń, a zakończenie totalnie zaskakuje.

Jak ktoś lubi hiszpańskie thrillery i kryminały, a także Hitchcockowski suspens to ten film z pewnością mu się spodoba.

Polecam!


















 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

PALCEM PO SŁOWNIKU - SOCHA

-
Obraz
  SOCHA , narzędzie rolnicze typu rylcowego zbliżone do radła, od którego różni się rozdwojoną (rosochatą) częścią pracującą. Z czasem s. zaopatrzono w żelazne okucia części pracującej- soszniki. Ponieważ s. nadawała się szczególnie do oczyszczania gruntu z korzeni, stosowano ją przede wszystkim na obszarach leśnych Słowiańszczyzny pn-wsch. Być może pierwotnie używano jej również   na innych ziemiach słow., o czym może świadczyć wyobrażenie tego narzędzia na kamieniu użytym do budowy w Plisce w pn. Bułgarii   * Mały słownik kultury dawnych Słowian
Czytaj dalej »

MIŁOŚĆ OD PIERWSZEGO WEJRZENIA, WISŁAWA SZYMBORSKA

-
Obraz
Obo­je są prze­ko­na­ni, że po­łą­czy­ło ich uczu­cie na­głe. Pięk­na jest taka pew­ność, ale nie­pew­ność jest pięk­niej­sza. Są­dzą, że sko­ro nie zna­li się wcze­śniej, nic między nimi ni­g­dy się nie dzia­ło. A co na to uli­ce, scho­dy, ko­ry­ta­rze, na któ­rych mo­gli się od daw­na mi­jać? Chcia­ła­bym ich za­py­tać, czy nie pa­mię­ta­ją - może w drzwiach ob­ro­to­wych kie­dyś twa­rzą w twarz? ja­kieś ,,prze­pra­sza­m'' w ści­sku? głos ,,po­mył­ka­'' w słu­chaw­ce? - ale znam ich od­po­wiedź. Nie, nie pa­mię­ta­ją. Bar­dzo by ich zdzi­wi­ło, że od dłuż­sze­go już cza­su ba­wił się nimi przy­pa­dek. Jesz­cze nie cał­kiem go­tów za­mie­nić się dla nich w los, zbli­żał ich i od­da­lał, za­bie­gał im dro­gę i tłu­miąc chi­chot od­ska­ki­wał w bok. Były zna­ki, sy­gna­ły, cóż z tego, że nie­czy­tel­ne. Może trzy lata temu albo w ze­szły wto­rek pe­wien li­stek prze­fru­nął z ra­mie­nia na ra­mię? Było coś zgu­bio­ne­go i pod­nie­sio­ne­go. Kto wie, czy już nie pił­ka w ...
Czytaj dalej »