X MUZA POLECA- PRZYPOMNIENIE O SEANSIE

-

Z okazji Dnia Matki



 Wszystkich chętnych zapraszamy na seans 26.05.2023 o godz. 16:30


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

SIEDEM DNI, TOMASZ SABLIK

-
Obraz
Grupka obcych sobie ludzi przylatuje na siedem dni na Sycylię na wakacje. Zamieszkują w jednym hotelu, a każde z nich przybyło tutaj z innego powodu. Roma chce utwierdzić się co do uczuć i wspólnych planów na przyszłość z narzeczonym Rafałem . Chiara, przykuta do wózka młoda kobieta nie radzi sobie z tym co ją spotkało, a także czy ma prawo wymagać od swojego męża Mikołaja takiego poświęcenia jakim jest opieka nad osobą niepełnosprawną. Jest jeszcze Stanisław, który postanowił zrobić niespodziankę swoim ukochanym kobietom żonie Marii i córce Lenie i zabrać je na wyjątkowe wakacje. Pytanie czy one rzeczywiście tego właśnie chciały. Zapomniałabym o Rudku, nastolatku z Niemiec, który również zamieszkał w tym samym hotelu i stał się dla Leny jedynym godnym towarzyszem spędzania wspólnego czasu. Wkrótce okaże się, że losy tych wszystkich osób zaczną się przeplatać w ten czy inny sposób.   Ciekawy pomysł na fabułę. Każdy z bohaterów opowiada swoją historię. Autor zastosował bardzo ...
Czytaj dalej »

MIŁOŚĆ OD PIERWSZEGO WEJRZENIA, WISŁAWA SZYMBORSKA

-
Obraz
Obo­je są prze­ko­na­ni, że po­łą­czy­ło ich uczu­cie na­głe. Pięk­na jest taka pew­ność, ale nie­pew­ność jest pięk­niej­sza. Są­dzą, że sko­ro nie zna­li się wcze­śniej, nic między nimi ni­g­dy się nie dzia­ło. A co na to uli­ce, scho­dy, ko­ry­ta­rze, na któ­rych mo­gli się od daw­na mi­jać? Chcia­ła­bym ich za­py­tać, czy nie pa­mię­ta­ją - może w drzwiach ob­ro­to­wych kie­dyś twa­rzą w twarz? ja­kieś ,,prze­pra­sza­m'' w ści­sku? głos ,,po­mył­ka­'' w słu­chaw­ce? - ale znam ich od­po­wiedź. Nie, nie pa­mię­ta­ją. Bar­dzo by ich zdzi­wi­ło, że od dłuż­sze­go już cza­su ba­wił się nimi przy­pa­dek. Jesz­cze nie cał­kiem go­tów za­mie­nić się dla nich w los, zbli­żał ich i od­da­lał, za­bie­gał im dro­gę i tłu­miąc chi­chot od­ska­ki­wał w bok. Były zna­ki, sy­gna­ły, cóż z tego, że nie­czy­tel­ne. Może trzy lata temu albo w ze­szły wto­rek pe­wien li­stek prze­fru­nął z ra­mie­nia na ra­mię? Było coś zgu­bio­ne­go i pod­nie­sio­ne­go. Kto wie, czy już nie pił­ka w ...
Czytaj dalej »