niewypożyczalne

  Powieść Ante Tomicia było jak wytchnienie po ciężkim maratonie. Jak słońce, po pochmurnych dniach. Wprowadziło mnie w dobry nastrój, wywołało uśmiech na twarzy i pozwoliło się cieszyć z dobrego zakończenia. Mimo iż książka zaczyna się od utonięcia statku z imigrantami, z której ratuje się tylko jeden człowiek, nie będzie tu więcej mrocznych wątków. Właściwie znalezienie Sulima, bo tak nazywa się ów młody szczęśliwiec, wprowadzi nas w świat małego miasteczka, które właśnie przygotowuje się do obchodów dnia ich patronki – świętej Małgorzaty. Zgodnie z wiarą w moc świętej, do miasta przybywa więc wiele par starających się o dziecko, w tym pewne niezwykle pobożne małżeństwo. W zderzeniu z lokalną społecznością – wesołą i   otwartą na sprawy łóżkowe oraz legendarnym osłem pana Mikuli-ich pobyt na wyspie będzie pasmem zabawnych nieporozumień. Również wątek Sulima i niby-aresztu, do jakiego zostanie zamknięty, będzie co rusz nas rozśmieszał, a to za sprawą cevapów, które imigra...

 

Joanna Mizileińska chce nam opowiedzieć o swojej rodzinie i o sobie samej przez pryzmat śmierci. Już na początku książki pisze, że panicznie boi się umrzeć. Śmierć prześladuje ją na każdym kroku, dlatego stara się mieć zawsze przy sobie dokument, żeby w razie jej niespodziewanego zgonu, szybko można było ustalić kim jest. Jej lęk wynika stąd iż wiele razy była już świadkiem czyjejś śmierci. I właśnie o tym odchodzeniu najbliższych jest ta powieść. Autorka przedstawia nam losy swoich najbliższych, ludzi i zwierząt, pisze jakie relacje ich łączyły, czy byli ze sobą blisko czy też mieli do siebie pretensje. Opisuje jak odchodzili, oddaje ich ostatnie chwile, słowa i gesty. Najtrudniej jest się jej pożegnać z babcią, która ją wychowała i która była dla niej jak matka. Najwięcej dylematów zaś stwarzało odchodzenie prawdziwej mamy, która przez całe życie nie wywiązywała się dobrze ze swojej roli. Tak samo trudno jest się jej żegnać z ludźmi jak i ze zwierzętami. Ukochane koty, przygarniane z...

 

  Marisa to trzydziestoparoletnia singielka mieszkająca w Madrycie. Jako pracownica dużej agencji reklamowej dosyć szybko pnie się po kolejnych szczeblach kariery. Ma mieszkanie w modnej dzielnicy, w wolnych chwilach lubi odwiedzać muzeum, a w ramach relaksu oglądać filmiki na YouTube. Można pomyśleć kobieta sukcesu, po prostu żyć, nie umierać , ale czy na pewno…? Marisa czuje się niespełniona, zaczyna doskwierać jej rutyna i stres, ma też napady lękowe, a do tego czuje się coraz bardziej samotna, zarówno jeśli chodzi o stały związek, jak i przyjaciół. To wszystko nawarstwia się jeszcze gdy samobójstwo popełnia Rita, jedyna lubiana przez nią koleżanka z pracy. Kobieta popada w depresję do tego stopnia, że marzy o tym żeby rzucić się pod samochód. Czy coś zmieni się w życiu i w nastawieniu bohaterki, gdy po latach odnowi znajomość z dawną zwariowaną przyjaciółką ze studiów Eleną, a może niezobowiązujący dotychczas seks z przystojnym sąsiadem zmieni się w coś poważniejszego… ...

 

  Święta tuż tuż… więc mam kilka propozycji z tematem świąteczno-zimowym .   Na początek coś wstrząsającego, reportaż Wiesława Łuki pt. Nie oświadczam się W Wigilię Bożego Narodzenia 1976 roku pod kołami autobusu zginęli młoda kobieta w ciąży, jej mąż i trzynastoletni brat. Mordercami byli członkowie jednej rodziny. Łuka napisał rzetelny reportaż w formie relacji z procesu oraz w oparciu o zeznania świadków a także na podstawie przeprowadzonych wywiadów. Wyłania się tu obraz zastraszonej, częściowo przekupionej i w kontekście tego lojalnej wobec morderców społeczności. To historia o ogromnym złu podszytym głupią zemstom oraz o tym jak jednostka może sterroryzować dużą grupę. Dla odmiany komedia Marka Stelara pt. Klejnoty szwagra Tak, tak… Misiek i Szwagier powracają kolejnym tomie. Tym razem Wilkońscy i Pałasze wybierają się na Boże Narodzenie na Węgry. Najpierw muszą się dostać samochodem do Berlina skąd pojadą pociągiem „Polar Ekspres” do Budapesztu. Tam panowie z...