KSIĘGA UMARŁYCH, JOANNA MIZIELIŃSKA

Joanna Mizileińska chce nam opowiedzieć o swojej rodzinie i o sobie samej przez pryzmat śmierci. Już na początku książki pisze, że panicznie boi się umrzeć. Śmierć prześladuje ją na każdym kroku, dlatego stara się mieć zawsze przy sobie dokument, żeby w razie jej niespodziewanego zgonu, szybko można było ustalić kim jest. Jej lęk wynika stąd iż wiele razy była już świadkiem czyjejś śmierci. I właśnie o tym odchodzeniu najbliższych jest ta powieść.

Autorka przedstawia nam losy swoich najbliższych, ludzi i zwierząt, pisze jakie relacje ich łączyły, czy byli ze sobą blisko czy też mieli do siebie pretensje. Opisuje jak odchodzili, oddaje ich ostatnie chwile, słowa i gesty. Najtrudniej jest się jej pożegnać z babcią, która ją wychowała i która była dla niej jak matka. Najwięcej dylematów zaś stwarzało odchodzenie prawdziwej mamy, która przez całe życie nie wywiązywała się dobrze ze swojej roli.

Tak samo trudno jest się jej żegnać z ludźmi jak i ze zwierzętami. Ukochane koty, przygarniane ze schroniska lub znajdy, mimo najlepszej opieki, odchodziły, zostawiając swoją właścicielkę w ogromnym smutku.

Joanna Mizielińska pisze o żalu, tęsknocie i braku czyjejś obecności.  Cisza, pozostawione rzeczy, puste miejsca okrutnie doskwierają tym którzy pozostali. Wspomina swoich najbliższych by ich na chwilę zatrzymać. Opowiedzieć jeszcze raz sobie i innym o tych osobach.

 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

UKOCHANE RÓWNANIE PROFESORA, YŌKO OGAWA

BIEDNE ISTOTY, ALASDAIR GRAY