CESARZOWA PIOTRA, KRISTINA SABALIAUSKAITĖ

 


Cesarzowa jest umierająca.

 Choć umierała już wielokrotnie. Opowiada nam całe swoje życie, od samego początku, od bycia małą dziewczynką.

Cesarzowa kaszle.

Jej opowieść jest długa i pełna krwi. Dosłownie, gdyż na łożu śmierci, co chwilę się nią dusi i w przenośni, bo jej życie obfitowało w wiele udręk.

Cesarzowa wspomina przemianę.

Ale jest to opowieść niesamowita i zaskakująca. Okrutna i wspaniała historia powstawania z popiołów już prawie martwej dziewczyny, traktowanej jak przedmiot, która stała się cesarzową Rosji.

Cesarzowa nadal kocha.

Miłość i namiętność uratowały ją z rąk gwałcicieli. Katarzyna przeklina dni, w których służyła mężczyznom tylko za zabawkę do zaspokajania potrzeb. Wspomina drogę od nienawiści do własnego ciała, po wybuchy namiętności w wielkich łożach.

Cesarzowa przeklina naród, którym rządzi.

Swołocz opisana tak bezlitośnie doskonale jak to tylko możliwe. Wyłania nam się obszerny, skrupulatny obraz społeczeństwa: walczącego o wpływy, gnębionego przez wrogów i przez własnego władcę; społeczeństwa naśladującego zachodnie mody  i tego, które kurczowo trzyma się zabobonnych tradycji. Przed nami wizja Rosji, w której nawet zegary nie chodzą poprawnie, kobieta jest własnością męża, a dworzanie potrafią zapić się na śmierć.

 Przerażająca i fascynująca.

Mroczna i wciągająca.

Dla mnie najlepsza powieść historyczna jaką do tej pory czytałam. Gorąco polecam pisarstwo Kristiny Sabaliauskaitė.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

UKOCHANE RÓWNANIE PROFESORA, YŌKO OGAWA

HARUKI MURAKAMI, MIASTO I JEGO NIEUCHWYTNY MUR