Posty

UKOCHANE RÓWNANIE PROFESORA, YŌKO OGAWA

Obraz
To była naprawdę ciekawa lektura… . Rzecz dzieje się w Japonii. Słabo wykształcona gospodyni domowa otrzymuje zlecenie pracy w domu profesora matematyki, którego porzuciło już przed nią dziesięć innych kobiet z tej samej agencji zatrudnienia. Gosposia dowiedziawszy się o tym,  obawia się ciężkiego charakteru człowieka lub zbyt wielkich wymagań. Okazuje się jednak, że problemem jest tylko pamięć mężczyzny, która trwa dokładnie osiemdziesiąt minut! Kobieta musi więc codziennie na nowo mówić kim jest i co robi w jego domu oraz słuchać powtarzających się pytań i opowieści Profesora. Człowiek ten jednak jest też intersującym przypadkiem z tego względu, iż porusza się po świecie za pomocą matematyki. Zamiast więc np. pytać jak ma imię, pyta ją o wagę przy narodzinach lub o numer buta. Z liczb, jakie wraz z nią i jej synem napotykają w ciągu dnia, wydobywa – UWAGA, UWAGA- piękno! Tak, w matematyce jest coś pięknego. Nigdy bym w to nie uwierzyła, gdyby nie ta książka. Nie wiedziałam, że w ...

BIEGNIJ, MAŁA, BIEGNIJ ANNA GOC

Obraz
  Reportaże Anny Goc są mi znane już od dłuższego czasu. Zawsze je czytam i zawsze są dla mnie interesujące, bo dotyczą zwykłych, przeciętnych ludzi z jakimi pewnie mijamy się często na ulicy.   Po ich przeczytaniu, zebranych tu w całości w jedną książkę, dochodzę do smutnego wniosku, że to co nagłaśniają media, to tylko wierzchołek góry problemów, jakie ma nasze społeczeństwo. Bo to o czym pisze Anna Goc nigdy nie dostało się do szerszej wiadomości, a stało się naprawdę, i jest też pewnie tylko maleńkim wycinkiem rzeczywistości. Szczególna rola przypada tu kobietom. Dotykamy problemów odchodzenia z zakonu, presji w szkole tańca czy przerażającej „terapii” egzorcyzmami nastolatki. Wszystko w towarzystwie lub w współudziale innych kobiet – złych, dobrych, bezradnych, samotnych. To nie jest przyjemna lektura, ale wciągająca i czyta się jednym tchem. Swoją książką autorka zdaje się nam przypominać, że nadal jest dużo zrobienia zarówno w tym kraju jak i w ludzkich głowach.

NA WIOSNĘ - ADAM ASNYK

Obraz
  Wiosna to chyba najpiękniejsza pora roku. Czas, gdy  wszystko budzi się do życia  drzewa, kwiaty, trawa. Ptaki które dotychczas zimowały teraz składają lub już wysiadują jaja. Wiosną koty zaczynają swoje amory, a dla nas ludzi jest to czas zmian , odrodzenia i powolnego ładowania baterii dzięki promieniom słonecznym, zieleni wokół i przede wszystkim dłuższym dniom. Pomyślałam zatem, że dla zapoczątkowania tego wyjątkowego okresu w całym roku odpowiedni będzie wiersz Adama Asnyka. Serenada Adam Asnyk     Patrz! oto wiosna znów Najsłodsze niesie ci tchnienia I czoło twoje ocienia Wieńcem kwitnących bzów, Czy czujesz w niemym zachwycie Wdzięk nowy i nowe  życie ? O, luba – mów! Czy czujesz dziwne pragnienia, Ożywczy powiew płomienia, Urok niebiańskich snów? Czy czujesz tę woń w błękicie, Co serca przyspiesza bicie? O, luba – mów! Słyszysz  miłości  śpiew? Słyszysz, jak wietrzyk szeleści, Kwiaty całuje i pieści, Igrając poś...

X MUZA POLECA- PRZYPOMNIENIE O SEANSIE 21 MARCA O GODZ 16:30

Obraz
 

DKK-DRUGIE DNO - PRZYPOMNIENIE O SPOTKANIU 19.03.2025 GODZ 16:30

Obraz
 

8 MARCA - DZIEŃ KOBIET, 10 MARCA - DZIEŃ MĘŻCZYZN

Obraz
Babskie szczęście Agnieszka Osiecka Bez łez – niezabawnie nam, bez burz – nazbyt łatwo nam, a dzień – szuka plam. Co noc – nieczekana noc, bo chleb – tylko głodnym w smak, – za chmurą gna ptak… Pan chce kobiet z innych  gwiazd , pan chce fiołkowych pań pachnących jak sen przy dzwonkach sań. A ja – gdzie śliwkowy sad, a ja – gdzie dymiący piec, gdzie zwykły mój dom, rozmowy świec… …Nie żeń się z artystką, smutną malowanką z  róż , szczęście jest tak blisko, szczęście jest na ganku, tuż. Bo ważne jest babskie szczęście, nie melancholia i mgła, noc za dnia… i łza… i marzenia z pajęczyn i gwiazd, pustych bram… Obcych miast… Bez łez – niezabawnie nam, bez burz – nazbyt łatwo nam, a dzień – szuka plam… A ja – gdzie śliwkowy sad, a ja – gdzie dymiący piec, gdzie zwykły dom, rozmowy świec…   * źródło: poezja.net Do M*** Adam Mickiewicz Precz z moich oczu!… posłucham od razu, Precz z mego serca!… i serce posłucha, Precz z méj pamięci!… Nie! tego rozkazu Moja i...

NADCHODZI CHŁOPIEC, HAN KANG

Obraz
  Uwielbiam spać. Czasami już w ciągu dnia myślę, o tym, że wieczorem położę się w łóżku, poczytam maksymalnie do 23.00 (chociaż zazwyczaj głowa mi leci już o 22.15) i zasnę. Zagrzebię się w ciepłej pościeli i oddam w ramiona Orfeusza. Wstaję bladym   świtem, więc muszę kłaść się wcześnie żeby mieć siły na następny dzień. Po co o tym piszę w recenzji książki Han Kang? Bo chce Wam powiedzieć, że dla takiej literatury zarwałam kilka nocy! Ta książka była tak świetna, że ani sen nie był w stanie mnie zmorzyć ani nawet chłodna kalkulacja ilości godzin do wstawania do pracy tego nie zrobiła.   Nadchodzi chłopiec dotyczy protestów jakie toczyły się w południowokoreańskim Kwangju w 1980 roku. Zostały one brutalnie stłumione przez wojsko. Setki mieszkańców straciło życie, kolejne setki zostało rannych, setki torturowano. Ginęli mężczyźni, kobiety, dzieci, studenci. Bez względu na to czy brano udział w zamieszkach czy nie, z bronią w ręku czy z rękami uniesionymi w górze, żoł...